Oto niekrótka, ale bogata w komponenty historia upiększenia jednej gry. Ulubionej i najważniejszej z punktu widzenia autora tekstu – Podwodnych Miast. Zapraszam do przeglądu komponentów, jakie fanom Podwodnych Miast oferują twórcy home made.
Miało nie być topek, więc pora na kolejną z nich! Tym razem rozmawiamy o autorach gier – tych ulubionych, chociaż każdy może to pojęcie rozumieć nieco inaczej. Kawa lub herbata w dłoń i zapraszamy do odsłuchania kolejnego odcinaka – Podcast Stare Kości już na Was czeka!
Dziś opowiemy Wam o grze Woodcraft, w której sadzimy, wyrywamy, tniemy i kleimy kości. Wszystko po to, żeby zrealizować wspaniałe zamówienia naszych Klientów, otrzymując w zamian orzeszki i jagódki. Wprawdzie brzmi ciut infantylnie, ale bez obaw, Woodcraft to kawał eurasa. Zapraszamy do słuchania!
Przed Wami siedmiu wspaniałych, czyli topka moich ulubionych projektantów gier planszowych. Jeśli chcecie się dowiedzieć, kto i dlaczego zasłużył na ten wątpliwy zaszczyt, koniecznie przeczytajcie.
Dziś przeniesiemy się do Czech, a dokładnie do Pragi. Nie tej obecnej, którą kojarzycie z Google, weekendowych wycieczek i występów w piłkarskich pucharach, tylko znacznie mniejszej i skromniejszej, choć na ówczesne czasy imponującej rozmiarem i przepychem — Pragi czasów Karola IV Luksemburskiego. Największego czternastowiecznego europejskiego miasta na północ od Alp. Na długo przed nastaniem Jana Husa i jego Czterech Artykułów Praskich, które doprowadziły do husyckiej rewolty i kilku nieudolnych krucjat na ziemię naszych bliskich sąsiadów.
Zastajemy Pragę w trakcie największego rozkwitu i rozbudowy. Pełną ludzi wszelkich profesji i stanów. Od żebraków po biskupów, książąt i hrabiów, od cieśli i murarzy po kupców i włodarzy. Pełną miejskiego harmidru, ludzkiej krzątaniny i zapewne wszechobecnego sztynku, którego nasz dzisiejszy delikatny zmysł powonienia raczej by nie zdzierżył.
Dzisiejsza recenzja będzie wyjątkowa i to z kilku względów. Ważnym, ale z pewnością nie najważniejszym jest pierwsza rocznica działalności bloga, która miała miejsce w wakacje, o czym kompletnie zapomniałem. Żona stwierdziła, że Stare Kości traktuję równie nieodpowiedzialnie, jak nasze małżeństwo, dlatego obie rocznicę mam w … Chciałbym to zdementować, naprawdę zależy mi na blogu! 🙂 .